Rodziny zastępcze i rodzinne domy dziecka

Wspieranie rodzin zastępczych

Rodziny zastępcze i prowadzący rodzinny dom dziecka są w realizacji zadań wynikających z pieczy zastępczej wspierani przez koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej bądź, w przypadku rodzin które nie wybrały współpracy z koordynatorem, przez pracownika socjalnego organizatora rodzinnej pieczy zastępczej.

 Koordynatorzy rodzinnej pieczy zastępczej i pracownicy socjalni wykonujący zadania organizatora rodzinnej pieczy zastępczej pracują w zadaniowym czasie pracy. Umożliwia im to wspieranie rodzin zastępczych dostosowując pracę do ich potrzeb, które są określane na podstawie dokonanej przez siebie we współpracy z rodziną zastępczą diagnozy, a także zgłoszonych przez rodzinę zastępczą potrzeb.

Spotkania z rodzinami zastępczymi odbywają się w miejscu zamieszkania rodziny zastępczej, w zależności od stwierdzonych i zgłoszonych potrzeb, jednak nie rzadziej niż raz na sześć tygodni koordynator i raz na cztery miesiące pracownik socjalny.

Koordynator pozostaje również w stałym kontakcie z sądem, placówkami edukacyjnymi, medycznymi i innymi współpracującymi z rodziną zastępczą. Dla każdego dziecka koordynator wraz z rodziną zastępczą opracowuje plan pomocy dziecku, w którym zostają zawarte cele i zadania do realizacji na każde sześć miesięcy pobytu dziecka w pieczy zastępczej (w przypadku dzieci poniżej 3 roku życia – nie rzadziej niż raz na trzy miesiące), które następnie są podsumowywane i tworzony jest plan na kolejne półrocze.

Pracownicy wspierający rodziny zastępcze organizują posiedzenia w spawie oceny sytuacji dziecka umieszczonego w pieczy zastępczej w celu:

  • ustalenia aktualnej sytuacji dziecka
  • analizy stosowanych metod pracy z dzieckiem i rodziną
  • modyfikowania plany pomocy dziecku
  • monitorowania procedur adopcyjnych dzieci z uregulowaną sytuacją prawną umożliwiającą przysposobienie
  • oceny stanu zdrowia dziecka i jego aktualnych potrzeb
  • oceny zasadności dalszego pobytu dziecka w pieczy zastępczej.

W posiedzeniach biorą udział rodziny zastępcze i prowadzący rodzinny dom dziecka, koordynator rodzinnej pieczy zastępczej lub pracownik socjalny organizatora rodzinnej pieczy zastępczej współpracujący z opiekunem zastępczym, rodzice dziecka, przedstawiciel ośrodka pomocy społecznej wspierający rodziców w zakresie przejęcia opieki nad dzieckiem, przedstawiciel szkoły, przedszkola, żłobka, placówki wsparcia dziennego i inne osoby ważne dla dziecka.

Wspieranie pełnoletnich wychowanków rodzinnych form pieczy zastępczej

Wsparcie przez koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej pełnoletnich wychowanków rodzinnych form pieczy zastępczej w procesie usamodzielnienia rozpoczyna się jeszcze przed osiągnięciem przez nich pełnoletniości.

Koordynator/ pracownik socjalny na rok przed osiągnięciem pełnoletności przez wychowanka pozostającego w pieczy zastępczej przygotowuje go do procesu usamodzielnia omawiając poszczególne jego etapy. Co najmniej na rok przed osiągnięciem pełnoletności koordynator pomaga mu wskazać opiekuna procesu usamodzielnienia. Wybór jest zatwierdzany przez Dyrektora WCPR. Następnie co najmniej miesiąc przed osiągnięciem pełnoletności wychowanek przy udziale opiekuna usamodzielnienia oraz przy wsparciu koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej opracowuje indywidualny program usamodzielnia, który także jest zatwierdzany przez Dyrektora WCPR.

Koordynator pozostaje w stałym kontakcie osobistym, telefonicznym, mailowym z pełnoletnim wychowankiem rodzinnej pieczy zastępczej, także tym pozostającym po osiągnięciu pełnoletności w dotychczasowej rodzinie zastępczej za jej zgodą. Wspiera go w procesie usamodzielnienia, realizacji indywidualnego programu usamodzielniania, udziela mu wsparcia w zakresie zdiagnozowanych, a także zgłoszonych przez niego potrzeb.

Częstotliwość i intensywność kontaktu koordynatora z wychowankiem jest zawsze ustalana indywidualnie według potrzeb, jednak odbywają się one nie rzadziej niż raz na sześć miesięcy. Spotkania mają miejsce przede wszystkim w miejscu zamieszkania osoby usamodzielnianej.